opgave 1fragment niet op de siteBurgerlijke cultuur van Nederland in de zeventiende eeuw

Dit vragenblok gaat over de Amsterdamse cultuur van vermaak in de zeventiende eeuw, waarin het theater tot grote bloei kwam. In de zeventiende eeuw groeide Amsterdam uit tot een centrum van vermaak, dat ook buiten de grenzen van de Republiek van betekenis was. Dit hing samen met de economische positie van de stad.


■ Leg uit waarom het theater destijds tot grote bloei kon komen. Noem twee aspecten. Toneelvoorstellingen in de Amsterdamse schouwburg bestonden in de regel uit een tragedie en een naspel, meestal een klucht. In de zeventiende eeuw zijn honderden kluchten geschreven, onder meer door bekende dichters als Bredero, Huygens en Hooft. De Amsterdammers waren er dol op.

■ Verklaar de populariteit van de klucht aan de hand van drie kenmerken van dit genre. De klucht werkte als medicijn.Vondel schreef: „Het blyspel verlicht zwaremoedigen, en geneest de hartewonden der staetheren en amptenaeren, door geduurige bekommeringen en beslommeringen, tot heil der gemeente afgeslaeft 1) .”

■ Breng de heilzame werking van klucht en blijspel in verband met de zeventiende-eeuwse opvatting over gezondheid. tekst 1 In 1612 schreef Bredero De klucht van de koe. tekst 2 Lees de samenvatting van het verhaal in tekst 1 en bekijk videofragment 1 . Hierin bedriegt video 1 de dief de boer met zijn eigen koe.Tekst 2 geeft weer wat er in het videofragment gezegd wordt. Behalve vermakelijk en heilzaam was de klucht ook een middel om de burgers op te voeden, door inzicht te geven in het menselijk gedrag.

■ Geef aan wat er in dit verband te leren valt uit de scène op videofragment 1. Noem bovendien twee manieren waarop de toneelmakers dat hebben vormgegeven in deze scène. video 1 Deze voorstelling van De klucht van de koe werd in 1979 gespeeld door Utrechtse Theaterinitiatieven onder regie van Aram Adriaansen. De uitvoering doet denken aan volkstheater zoals dat in de zeventiende eeuw te zien was.



■ Leg uit waarom het gewaardeerd werd als een toneelschrijver een bestaand verhaal gebruikte. Noem bovendien twee criteria waarop een toneelstuk destijds werd beoordeeld. afb. 1 In de tweede helft van de zeventiende eeuw moest de Amsterdamse schouwburg een theater afb. 2 van internationale allure worden, dat zich kon meten met de belangrijke theaters in afb. 3 Frankrijk en Italië. Er moesten nu ook opera’s en balletten opgevoerd kunnen worden. In afb. 4 de nieuwe toneelkunst werd gebruik gemaakt van spectaculaire visuele effecten met behulp van decors en toneelmachinerieën. De schouwburg werd daarvoor verbouwd. De verbouwing van de schouwburg maakte allerlei kunst- en vliegwerk mogelijk en leidde tot een groot illusionisme in de decors.



■ Leg uit waarom de klassieke toneelwetten op de achtergrond raakten. video 2 Het visuele spektakel werd vooral veel gebruikt in balletten. Deze trokken daarom steeds meer publiek. In de zeventiende eeuw was er geen scheiding tussen het beroep van danser en dat van toneelspeler. Bekijk videofragment 2 . Tot ongeveer 1650 werden alle vrouwelijke dans- en acteerrollen uitgevoerd door mannen in travestie. Pas in 1655 verscheen voor het eerst een vrouw op het Nederlandse podium: Adriana Nooseman, afkomstig uit een familie van komedianten.

■ Leg uit dat Adriana Nooseman met haar optreden een taboe doorbrak. afb. 5 Op de gevel van de Amsterdamse schouwburg was de volgende tekst van Vondel aangebracht: „De wereld is een speeltoneel, Elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel.” Deze tekst kan in verband gebracht worden met een schilderij van Jan Steen uit 1665, met de titel Het toneel der wereld. Het is te zien op afbeelding 5.

■ Leg uit waaraan je kunt zien dat Steen verwijst naar de wereld van het toneel. afb. 5 Op afbeelding 6 zie je een detail van het schilderij. Een jongen blaast bellen en naast hem afb. 6 is een schedel te zien. Het detail kan gezien worden als een moralistisch commentaar op de zinsnede „elk speelt zijn rol en krijgt zijn deel”.



































































