bij dit examen






















In afbeelding 6 is een dwarsdoorsnede van het bovenlichaam van de mens getekend. De afbeelding geeft een onderaanzicht weer. afbeelding 6 bron: Ray Poritsky, Cross-sectional Anatomy to Color and Study, Philadelphia etc., 1996, section 29 Delen van het lichaam van de mens zijn: (alfabetische volgorde) aorta rechter boezem interpleurale ruimte rechter kamer linker boezem rechter long linker kamer ribben linker long ruggenmerg luchtpijp ruggenwervel middenrif slokdarm Vijf van deze delen zijn in afbeelding 6 met cijfers aangegeven.


Tabel 2 geeft informatie over het bloedvolume, het plasmavolume en het volume van de bloedcellen van kinderen gedurende het eerste levensjaar. tabel 2 bloedvolume (ml . kg- 1 ) plasmavolume (ml . kg- 1 ) volume bloedcellen . kg- 1 (ml ) aantal kinderen gemiddeld gemiddeld 8 80,9 43,8 10 84,6 46,8 5 84,0 51,8 5 78,8 53,0 5 80,0 54,8 7 77,4 54,8 5 75,6 52,2 6 81,0 56,3 10 - 12 6 83,8 maanden bron:Wissenschaftliche Tabellen Geigy, Blut, Basel, 1979, 67 In de bijlage bij vraag 14 is een tabel en een stuk millimeterpapier opgenomen.

Bereken het percentage van het bloedvolume dat op de verschillende leeftijden gemiddeld wordt ingenomen door de bloedcellen. Zet de negen berekende getallen (afgerond tot gehele getallen) in de tabel in de bijlage. Teken een lijngrafiek die het verloop weergeeft tussen de leeftijd van een kind en het percentage van het bloedvolume dat wordt ingenomen door de bloedcellen in het eerste levensjaar. Benoem de assen. Met behulp van een nomogram kan snel een onbekend gegeven worden bepaald met behulp van twee bekende gegevens. De twee bekende gegevens worden in het nomogram aangegeven en verbonden door een rechte lijn. Het onbekende gegeven kan vervolgens worden afgelezen. In de bijlage bij vraag 15 zijn twee nomogrammen getekend: één voor het bloedvolume/kg van een volwassene (nomogram 1) en één voor het volume van de bloedcellen/kg bij een volwassene (nomogram 2).

Geef in de twee nomogrammen met lijnen aan hoe je het bloedvolume/kg en het volume bloedcellen/kg van een vrouw van 45 jaar met een gewicht van 60 kilo bepaalt. Lees af op 0,5 ml/kg nauwkeurig en noteer de beide afgelezen waarden op je antwoordblad. Bereken uit de gevonden gegevens het percentage van het bloedvolume dat bij deze vrouw wordt ingenomen door de bloedcellen. Is het percentage lager dan, gelijk aan of hoger dan dat bij een kind van 6 maanden?


n Wordt de druk in de interpleurale ruimte tijdens een inademing lager, blijft deze gelijk of wordt deze hoger? A lager B gelijk C hoger Bij de volgende vraag kun je informatie 2 gebruiken. In afbeelding 8 is een deel van de bloedsomloop schematisch weergegeven op een bepaald moment in de hartcyclus.Vier plaatsen zijn met cijfers aangegeven. Op deze plaatsen wordt de bloeddruk op dat moment gemeten. afbeelding 8 bewerkt naar:W.F. Ganong, Review of medical physiology, Los Altos, Cal., 1969, 527 De plaatsen 1 t/m 4 worden op volgorde gezet, te beginnen met de plaats waar de laagste bloeddruk heerst en eindigend met de plaats waar de hoogste bloeddruk heerst.




Tot welke van de in informatie 3 genoemde hoofdklassen behoren deze antistoffen? Meestal ontstaat HZPG door resusantagonisme. Het aantal gevallen van HZPG is sinds 1969 sterk afgenomen.Toen werd het mogelijk om Rh - -vrouwen met antistoffen (anti-D) in te spuiten: de resusprofylaxe. Het doel van de profylaxe is te voorkomen dat de moeder antistoffen gaat vormen wanneer antigenen van het kind in haar bloed komen. In tabel 3 zijn bloedgroepen van het ABO- en het Rh-systeem gegeven met de bijbehorende antigenen en de antistoffen die in het bloed aanwezig kunnen zijn. tabel 3 bloedgroep A antigeen A b antistof B B a AB A en B – 0 – a en b Rh + D – Rh - – – (anti-D) Over de uitvoering van de resusprofylaxe worden de volgende beweringen gedaan: 1 een resusnegatieve vrouw wordt ingespoten met anti-D bij het begin van elke zwangerschap als haar man resusnegatief is, 2 kort voor de bevalling wordt een resusnegatieve vrouw ingespoten met anti-D als haar man resuspositief is, 3 direct na de bevalling wordt een resusnegatieve vrouw ingespoten met anti-D als haar man resusnegatief is, 4 direct na de bevalling wordt een resusnegatieve vrouw ingespoten met anti-D als het kind resuspositief is, 5 direct na de bevalling wordt een resusnegatieve vrouw ingespoten met anti-D als het kind resusnegatief is.




Een student doet onderzoek naar de nucleotidensamenstelling van een bepaald stuk dubbelstrengs DNA. Hij gebruikt hiervoor het mRNA dat gevormd is door transcriptie van dit bepaalde stuk DNA. Dit mRNA bestaat voor 45% uit adenine, voor 15% uit cytosine, voor 25% uit guanine en voor 15% uit uracil. Op grond van deze gegevens kan de nucleotidensamenstelling van het corresponderende DNA worden afgeleid.

n Wat is de procentuele verdeling van de verschillende nucleotiden in dit stuk DNA? % nucleotiden Adenine Cytosine Guanine Thymine A 20 30 30 20 B 25 45 15 15 C 30 20 20 30 D 45 15 25 15 Bij een zoogdiersoort komen onder andere de volgende drie allelenparen voor: P,p; Q,q; R,r. Deze allelenparen zijn niet gekoppeld.Alleen het allelenpaar Q,q is X-chromosomaal.Van een groot aantal gameten van een mannelijk dier van deze soort worden de combinaties met betrekking tot deze allelen bepaald. Daarin worden de volgende allelencombinaties aangetroffen: p, q, R; P, q, R; P, q, r; p, q, r.

n Hoe groot is de kans dat bij dit dier een gameet ontstaat met de allelen p, Q, r? Aangenomen wordt dat er geen mutaties optreden. A 0 B 1/16 C 1/8 D 1/4 Bij de volgende vraag kun je informatie 6 gebruiken. De hoeveelheid DNA in een kern na meiose I en de hoeveelheid DNA in een kern na meiose II worden vergeleken met de hoeveelheid DNA in een kern van een rustende cel voorafgaande aan de meiose. De hoeveelheid DNA in de kern van de rustende cel in de G1-fase wordt op p gesteld.






Bij het operant conditioneren van dieren wordt de respons (= reactie) beloond.Wanneer men ophoudt de respons te belonen, zal extinctie (= uitdoving) van de geconditioneerde respons optreden. Het verschijnsel extinctie wordt bij duiven in de volgende twee experimenten bestudeerd. In beide experimenten wordt een duif geconditioneerd om op een schakelaartje te pikken (= de respons).Als beloning ontvangt het dier een graankorrel. experiment 1 • gedurende drie dagen wordt de duif geconditioneerd; hij krijgt een beloning direct na elke vijfde respons • de vierde dag wordt de duif niet meer beloond • resultaat: de extinctie is na tien uur bijna volledig Over operant conditioneren worden de volgende beweringen gedaan: 1 de mate van extinctie van de geconditioneerde respons is afhankelijk van het patroon van beloningen geven, 2 wanneer er geen vast moment van beloning is, ontstaat ook geen geconditioneerde respons.





Beschrijf in de juiste volgorde de gebeurtenissen die via route 1 leiden tot een normaal XH-gehalte van het bloed. Begin je beschrijving bij de invloed van XH op de hypothalamus. Door prikkeling van een receptor, bijvoorbeeld een smaakzintuigcel, kan een potentiaalverandering ontstaan. De sterkte van de potentiaalverandering in een receptor is in diagram 1 van afbeelding 11 uitgezet tegen de prikkelsterkte. De maximaal toegediende prikkelsterkte wordt gesteld op 100%. De maximaal gemeten potentiaalverandering wordt ook op 100 % gesteld. De frequentie van de actiepotentialen die worden opgewekt door prikkeling van deze receptor (de impulsfrequentie), is in diagram 2 van afbeelding 11 uitgezet tegen de afbeelding 11 potentiaalverandering. per diagram 1 diagram 2 Bij een experiment wordt deze receptor achtereenvolgens geprikkeld met prikkels van verschillende prikkelsterkte (uitgedrukt in %): situatie 1: een prikkel van 10% gevolgd door een prikkel van 20%, situatie 2: een prikkel van 30% gevolgd door een prikkel van 40%, situatie 3: een prikkel van 50% gevolgd door een prikkel van 60%, situatie 4: een prikkel van 70% gevolgd door een prikkel van 80%. Het verschil in impulsfrequentie wordt in deze situaties bepaald.


Actiepotentialen worden voortgeleid in zenuwcellen. In diagram 1 van afbeelding 12 is een actiepotentiaal weergegeven. In diagram 2 van afbeelding 12 is de verandering van de membraanpermeabiliteit van een zenuwcel voor Na + - en K + -ionen weergegeven gedurende deze actiepotentiaal. afbeelding 12 diagram 1 diagram 2 bron:A.C. Guyton & J.E. Hall,Textbook of Medical Physiology, Philadelphia etc., 1996, 64 Met behulp van de gegevens in diagram 2 van afbeelding 12 kan de verhouding worden berekend waarin de membraan doorlaatbaar is voor Na + en K + : de Na + /K + -ratio van de membraanpermeabiliteit.Vier leerlingen maken deze berekening en tekenen in de figuur met de actiepotentiaal uit diagram 1 de Na + /K + -ratio van de membraanpermeabiliteit. In afbeelding 13 zijn hun tekeningen weergegeven. afbeelding 13



Aan de Noordwestkust van de Verenigde Staten van Amerika leven op de vloedgrens allerlei organismen, zoals verschillende soorten algen, mosselen, zeepokken, slakken en zeesterren. Een deel van het voedselweb van deze levensgemeenschap is weergegeven in afbeelding 14. afbeelding 14 bron: P. Stiling, Introductory ecology, Englewood Cliffs, 1992, 331

Hoe wordt de in afbeelding 14 weergegeven voedselrelatie tussen de zeester en de zeeslak genoemd? Bij het begin van een onderzoek naar relaties in dit voedselweb werden in het voedselweb vijftien verschillende soorten onderscheiden.Tijdens het onderzoek verwijderde de onderzoeker gedurende enkele jaren steeds alle zeesterren in een geïsoleerd gedeelte van deze kust. Binnen enkele maanden na het begin van het onderzoek kregen de zeepokken de kans zich sterk uit te breiden, maar in een latere fase werden de zeepokken van hun plaats verdrongen door de mosselen. Uiteindelijk waren er van de oorspronkelijke vijftien soorten in het voedselweb nog slechts acht over en de mosselen hadden de overhand. Twee leerlingen trekken uit dit onderzoek de volgende conclusies. Leerling 1 zegt: Mosselen concurreren met zeepokken om hetzelfde voedsel. Leerling 2 zegt: Mosselen planten zich sneller voort dan zeepokken.










Lactobacillus bulgaricus is een bacteriesoort die gebruikt kan worden voor de productie van yoghurt uit melk. Bacteriën van deze soort dissimileren glucose zoals in het schema van afbeelding 20 is weergegeven. De bacteriesoort Leuconostoc mesenteroides , die wordt gebruikt voor de bereiding van kefir uit melk, dissimileert glucose zoals in het schema van afbeelding 21 is weergegeven. Bij beide bacteriesoorten verloopt de dissimilatie volledig anaëroob. afbeelding 20 Lactobacillus

afbeelding 21 bewerkt naar:Th.D. Brock & M.T. Madigan, Biology of microorganisms, Englewood Cliffs, 1991, 772 Je krijgt twee reageerbuizen: de ene buis bevat Lactobacillus bulgaricus , de andere buis Leuconostoc mesenteroides . Je weet niet welke bacteriën in welke buis zitten. Je gaat dit onderzoeken door de bacteriën van beide soorten verder te kweken in petrischaaltjes op agar-agar-voedingsbodems.

Welke voedingsstof moeten alle voedingsbodems zeker bevatten? Wat moet je in ieder geval waarnemen om te kunnen concluderen welke kweek van Lactobacillus bulgaricus is en welke van Leuconostoc mesenteroides ? Leuconostoc mesenteroides vormt uit glucose (C6), via ribose (C5), melkzuur (C3) en ethanol (C2).






Bij dit examen hoort geen uitwerkbijlage.
B

B
D
D
B




A
A



A
D

D
A
C
A

D
A

B


A
B

A
A




A


D
E
C