opgave 1Passievruchtaroma in sauvignon blanc


Geef de vergelijking voor deze omzetting in molecuulformules. Sauvignon blanc is een witte wijn met een passievruchtaroma. Dit aroma wordt onder meer veroorzaakt door de stof 3-MH. De stof 3-MH is niet aanwezig in druivensap, maar wordt door gistcellen gevormd uit de geurloze stof glutathion-3-MH. In figuur 1 zijn de structuurformules van glutathion-3-MH en 3-MH gegeven. figuur 1 CH 3 CH 2 CH 2 CH CH 2 CH 2 OH HO O H 2 N CH C CH 2 CH CH 2 C O OH glutathion-3-MH Glutathion-3-MH is opgebouwd uit een tripeptide en een molecuul 3-MH. De laatste twee eenheden van het tripeptide zijn een cysteïne- en een glycine-eenheid. De eerste aminozuur-eenheid van het tripeptide is anders gekoppeld dan de andere eenheden. Bij deze aminozuur-eenheid is de restgroep via een peptidebinding gekoppeld aan de cysteïne-eenheid.



Geef een verklaring waarom het enzym dat stap 1 katalyseert niet ook stap 2 kan katalyseren. Na het vergisten wordt de gist door middel van bezinken en afschenken gescheiden van de wijn. Dit proces zou sneller uitgevoerd kunnen worden door een andere scheidingsmethode toe te passen. Deze methode berust op hetzelfde verschil in stofeigenschap als bezinken.

Geef de naam van de andere scheidingsmethode en geef aan op welk verschil in stofeigenschap deze scheidingsmethode berust. Noteer je antwoord als volgt: scheidingsmethode: … verschil in stofeigenschap: … In sauvignon blanc is nog een andere stof aanwezig die bijdraagt aan het passievruchtaroma: 3-MHA (figuur 3). De stof 3-MHA is de ester van 3-MH en één andere stof. figuur CH 3 CH 3 2 CH 2 CH CH 2 CH 2 O C O CH 3 3-MHA Tijdens de opslag van de wijn kan hydrolyse van 3-MHA plaatsvinden. Op de uitwerkbijlage is de hydrolyse van 3-MHA onvolledig weergegeven.


Om een geurstof in wijn te kunnen waarnemen, moet de geurdrempel van die geurstof worden overschreden. De geurdrempel wordt hier gedefinieerd als de minimale concentratie die de geurstof in wijn moet hebben om door mensen waargenomen te kunnen worden. De geurdrempel van 3-MHA is 4,0 ng L –1 en de geurdrempel van 3-MH is 60 ng L –1 . Havoleerling Danilo formuleert de volgende hypothese: De geurdrempel van een geurstof in wijn is hoger naarmate de geurstof beter in de wijn oplost. Wijn bestaat voor het grootste deel uit water.

Voer de volgende opdrachten uit: – Leg uit op microniveau welke geurstof beter in wijn oplost: 3-MHA of 3-MH. Gebruik de structuurformules uit figuur 3 en verwerk in je antwoord het soort binding dat hierbij betrokken is. – Geef aan of Danilo’s hypothese hiermee in overeenstemming is. Hoe sterk het passievruchtaroma in wijn wordt waargenomen, kan worden berekend met de Odour Activity Value (OAV). concentratie van de geurstof in de wijn OAV = geurdrempel van de geurstof in de wijn In tabel 1 staan gegevens over de concentraties 3-MH en 3-MHA in een bepaalde fles sauvignon blanc. tabel 1 De totale OAV van 3-MH en 3-MHA bij elkaar opgeteld is volgens tabel 1 gelijk aan 9,3·10 2 . Wanneer sauvignon blanc lang bewaard wordt, zal het passievruchtaroma minder sterk worden. Een oorzaak hiervan is de omzetting van 3-MHA tot 3-MH. De totale OAV neemt hierdoor af. Na een bepaalde tijd is 50% van de 3-MHA in tabel 1 omgezet tot 3-MH.

opgave 2Producten uit bischofiet

Ca2+

opgave 3Fosfine in binnenvaartschepen
opgave 4Uraan uit zeewater


Hoeveel protonen en neutronen bevat de kern van een atoom U-235 ? Noteer je antwoord als volgt: Aantal protonen: … Aantal neutronen: … Tot nu toe wordt uraan in de vorm van erts afgegraven uit mijnen. Bij een jaarlijkse wereldwijde behoefte van 6,0·10 7 kg uraan zullen deze mijnen een voorraad uraan hebben voor slechts 80 jaar . Zeewater is een veel grotere bron van uraan. Winning van uraan uit zeewater staat daarom in de belangstelling. Een probleem hierbij is echter dat het gehalte in zeewater laag is: 3,38·10 –9 kg uraan per L .

Bereken het volume aan zeewater in m 3 , dat minimaal nodig is om de jaarlijkse wereldwijde behoefte aan uraan uit zeewater te halen. Geef de uitkomst in het juiste aantal significante cijfers. In zeewater is uraan vooral aanwezig in de vorm van het UO 2 2+ -ion. De winning van uraan uit zeewater is nog experimenteel. Voor deze winning worden polymeren gebruikt die in staat zijn om UO 2 2+ -ionen te binden. De basis van dit polymeer is het peptide omiganan. De aminozuurvolgorde van omiganan is als volgt: Ile-Leu-Arg-Trp-Pro-Trp-Trp-Pro-Trp-Arg-Arg-Lys Omiganan is in staat om water te binden.


Als omiganan gecrosslinkt wordt, ontstaat een hydrogel. Een hydrogel is een vaste, onoplosbare stof die gebonden water bevat. Behalve water kan deze hydrogel ook UO 2 2+ -ionen uit het zeewater binden. Zo kan de hydrogel UO 2 2+ -ionen uit zeewater halen. Andere ionen in zeewater worden namelijk niet of in veel mindere mate aan de hydrogel gebonden. Onderzoekers wilden de massa aan UO 2 2+ -ionen bepalen die per gram hydrogel gebonden kan worden. Dit onderzoek werd als volgt uitgevoerd: Stap 1: E en bepaalde hoeveelheid hydrogel werd in een bak gelegd waar zeewater doorheen werd gepompt. Stap 2: N a enkele weken werd de hydrogel uit de bak met zeewater gehaald en spoelden de onderzoekers de hydrogel met gedestilleerd water. Stap 3: D e hydrogel werd in een oplossing van de stof EDTA gelegd. Hierdoor kwamen de UO 2 2+ -ionen weer los van de hydrogel en bonden aan EDTA-ionen. Stap 4: UO 2 2+ -ionen werden weer losgemaakt van EDTA-ionen en de massa van de UO 2 2+ -ionen werd bepaald.


In stap 3 kwamen de UO 2 2+ -ionen los van de hydrogel omdat deze ionen beter binden met EDTA-ionen dan met de hydrogel. In het onderzoek werd een oplossing van het zout Na 2 -EDTA gebruikt. In figuur 1 is de structuurformule van de vaste stof Na 2 -EDTA weergegeven. figuur 1 Na Na oplossen van Na 2 -EDTA in water ontstaan vrije EDTA-ionen. Deze ionen worden weergegeven met de formule Y 2– . Door de pH te veranderen kan men Y 2– -ionen omzetten tot Y 4– -ionen. Per Y 4– -ion kan één UO 2 2+ -ion worden gebonden.

Leg uit of er een zuur of een base nodig is om Y 2– om te zetten tot Y 4– . Gebruik figuur 1. De hydrogel kan na stap 3 worden hergebruikt. Na het uitvoeren van de stappen 1 tot en met 4 werd per gram gebruikte hydrogel 2,99·10 –5 mol UO 2 2+ -ionen verkregen. Dit proces is voor verbetering vatbaar, omdat er erg grote hoeveelheden hydrogel nodig zijn om de wereldwijde jaarlijkse behoefte aan uraan voor kerncentrales te kunnen leveren.

Bereken hoeveel kg hydrogel nodig is om de wereldwijde jaarlijkse behoefte aan uraan ( U ) voor kerncentrales te kunnen leveren. Geef de uitkomst in het juiste aantal significante cijfers. Ga uit van de volgende gegevens en aannames: – De gel wordt per jaar 17 keer gebruikt. – De wereldwijde jaarlijkse behoefte aan U is 6,0·10 7 kg . – De molaire massa van U is 238 g mol –1 . – Bij de omzetting van UO 2 2+ -ionen naar U treedt geen verlies op.
opgave 5Ammoniak-brandstofcel

De meeste auto’s met een brandstofcel gebruiken waterstof als brandstof. Om een ‘volle’ tank waterstof te krijgen, moet waterstof onder zeer hoge druk worden opgeslagen. Dit opslaan onder hoge druk is niet nodig als waterstof met stikstof uit de lucht eerst wordt omgezet tot ammoniak. N 2 + 3 H 2 → 2 NH 3 Ammoniak is ook geschikt als brandstof in een brandstofcel en kan gemakkelijker vloeibaar gemaakt worden dan waterstof. In figuur 1 is een ammoniak-brandstofcel schematisch weergegeven. figuur 1 H 2 O + lucht H 2 O + In deze brandstofcel reageert zuurstof aan de C-MnO 2 -elektrode volgens halfreactie a: O 2 + 2 H 2 O + 4 e – → 4 OH – Aan de C-Ni -elektrode reageert ammoniak volgens halfreactie b. Halfreactie b is hieronder onvolledig weergegeven: de coëfficiënten ontbreken. NH 3 + OH – → N 2 + H 2 O + e –



Leg uit of de C-MnO 2 -elektrode de positieve of de negatieve elektrode van de brandstofcel is. In een waterstof-brandstofcel reageren waterstof en zuurstof tot water. Het gebruik van ammoniak als brandstof komt neer op dezelfde reactie, maar dan in twee stappen. Stap 1: W aterstof en stikstof worden omgezet tot ammoniak (reactie 1). Stap 2: I n een ammoniak-brandstofcel reageren ammoniak en zuurstof tot stikstof en water. In figuur 2 zijn de energie-effecten in de waterstof-brandstofcel (∆E 1 ) en in de ammoniak-brandstofcel (∆E 3 ) weergegeven in één energiediagram. figuur 2 waterstof-brandstofcel energie Uit figuur 2 blijkt dat de ammoniak-brandstofcel minder energie levert per mol waterstof dan de waterstof-brandstofcel.




vraag 5

vraag 14

13p

22p

31p

42p

52p

64p

74p

82p

93p

102p

113p

121p

132p

144p

152p

162p

173p

182p

193p

203p

212p

222p

232p

242p

252p

262p

274p

282p

292p

302p

312p

323p

331p
