opgave 1Opgave 1 Nerobergbahn







De isotoop gallium-67 kan worden gemaakt door een geschikt element te beschieten met protonen. Wanneer de kern van dat element een proton invangt, ontstaan naast gallium-67 ook twee neutronen: .../... ? + 1/1 p → 67/31 Ga + 2 0 1 n De naam van de stof die beschoten wordt met protonen is aangegeven met een vraagteken. De kernreactie staat vergroot op de bijlage.


→ Bereken de energie die een proton minimaal moet hebben om de reactie te kunnen laten plaatsvinden. Geef de uitkomst in drie significante cijfers. De protonen worden versneld in een zogenaamd cyclotron. In dit apparaat doorloopt een proton een steeds grotere cirkelbaan. Per omloop doorloopt het proton vier keer een versnelspanning van 50 kV. Per omloop neemt daardoor zijn kinetische energie toe met 200 keV.

→ Bereken de snelheid van een proton dat vanuit rust één omloop heeft doorlopen. In de gebieden waar het proton niet wordt versneld, is zijn snelheid constant. Een magnetisch veld zorgt ervoor dat het proton daar een kwart cirkelbaan beschrijft. De middelpuntzoekende kracht F mpz die nodig is om deze cirkelvormige baan te doorlopen, wordt geleverd door de lorentzkracht F L op het proton. Zie figuur 4. Voor deze kracht geldt: F L = Bqv figuur 4 Hierin is: • B de sterkte van het magnetisch veld (in T), • q de lading van het proton (in C), • v zijn snelheid (in m/s). Op een gegeven moment heeft een proton een snelheid van 2,5·10 7 m/s. Met deze snelheid doorloopt het een cirkelbaan met een straal van 48 cm.

→ Bereken de sterkte van het magnetisch veld in het cyclotron. Bereken daartoe eerst F mpz . Gallium-67 is een radioactieve isotoop die gebruikt wordt in de medische diagnostiek. Op het moment van gebruik moet de activiteit van het gebruikte gallium 5,0·10 4 Bq zijn. Er verlopen 10 dagen vanaf het moment dat het gallium-67 in het cyclotron is gemaakt tot het moment dat het wordt gebruikt. De halveringstijd van gallium-67 is 3,33 dagen.



→ Voer in de figuur op de uitwerkbijlage de volgende opdrachten uit: • Teken het verdere verloop van de bovenste twee lichtstralen. • Construeer het virtuele beeld van punt L’. • Teken het verdere verloop van de onderste lichtstraal. De loep op de foto is een zogenaamde duikloep. Hij bestaat uit een lens van figuur 6 doorzichtige kunststof in een doorzichtig waterdicht doosje. Zie figuur 6. Om de functie van het doosje te begrijpen is in figuur 7 de lens zonder doosje getekend. De lens bevindt zich in lucht. Er zijn drie lichtstralen (a, b en c) getekend die evenwijdig op de lens vallen. Het verdere verloop van de drie stralen is ook getekend. figuur 7 De diameter van de lens is 7,0 cm.


De lens wordt vervolgens zonder doosje onder water gehouden. Omdat het water en de lens een even grote brekingsindex hebben, worden de lichtstralen die op de lens vallen niet gebroken. Zie figuur 8. figuur 8 Om onder water wel lenswerking te krijgen, wordt de lens dus in een doosje geplaatst. Zie nogmaals figuur 6 en figuur 9. In figuur 9 zijn dezelfde lichtstralen a, b en c getekend als in figuur 7. figuur 9 Omdat de lens zich in lucht bevindt, is het verloop tot aan het rechtervlak van het doosje hetzelfde als in figuur 7. De gestippelde lijnen komen ook overeen met het verdere verloop van de lichtstralen zoals in figuur 7. Deze stippellijnen snijden elkaar in punt P.






































